Uit andere werken

Gedicht of stukje uit een boek van andere schrijvers. Bekende of onbekende, Nederlandse of buitenlandse. Stukjes die de moeite waard zijn om te lezen en te delen. Altijd genoemd bij naam, titel en / of het boek.

:)

Geert Buelens
Titel: Mensen zijn het gewoon verleerd met minder toe te moeten komen

grandeur
dat is wat we missen
de ambitie om alles omver te gooien
en gewoon opnieuw te beginnen

(uit de bundel: Ofwa)


Theo Thijssen
Boek: De gelukkige klas

En Frans de Wit, die heeft niet van die schitterogenblikken dat-ie vrijwel de enige in de klas blijkt die met mij een geestelijk knipoogje kan wisselen - maar wat een solide trouw, wat 'n gedegen altijd boven peil zijn! Wat zou 't een zonde zijn als ik later erkennen moest: die jongen zou schitterend examen kunnen doen, als ik hem maar bijtijds met Frans had laten beginnen.

Nel Benschop
Titel: Nu houd ik je met beide handen vast

Mijn liefste, ik kán je niet meer missen;
ik stel me voor hoe 't leven zijn zal zonder jou;
een diep en donker meer, waar zelfs de vissen
en al wat levend is, zal sterven in de kou.
Geen waterplant zal langs de oever groeien,
geen vogel zal zich nest'len in het riet,
en in de nacht, wanneer de wind zal loeien,
beweegt het oppervlak van het water niet.
Zo zal het zijn, tot alles dicht zal vriezen,
en als de dood komt, ben ik niet verrast. -
Maar juist nu 'k vrees, dat ik je moet verliezen,
nu houd ik je met beide handen vast.


Rob Schouten
Titel: Oude non

Non op een elektrische stoel
of wat was het, een scootmobiel?
Ja, het was tijd en ze moest sterven
een waakvlammetje op haar schedel
vanwege de Heilige Geest
Godinnen had ze niet gebaard
ondanks jaren gemeenschap met de Heer,
wel naar de paus gezwaaid voor een keer.

In haar kuis kruis reutelde tot slot
een klein, onbevlekte zucht
Veel was ze dit leven niet opgeschoten
met wat ook weer? Tevredenheid
om alles. Wat je bent ontwend
mag ook best in de krant.
en met een kleine keus uit haar gedachten
verliet zij tactvol haar aanwezigheid.

(uit de bundel: Vervelende vlekken)


Remco Campert
Titel: Gemiste kans

Stom hoor wist weer niet beter
had natuurlijk eerder weg kunnen gaan
of juist langer moeten blijven

dat steeds maar in haar ogen willen kijken
en wanhopig interessante zinnen zeggen
indruk maken maar niet weten hoe

had ik nou gewoon de reuzenzwaai gemaakt
of die dikke patser met één hand opgetild
of heel lang drukkend gezwegen

dan was het misschien iets geworden
maar nee: lullen lullen lullen
en dan weer een bek vol tanden

alles precies zoals het niet moet
ouder word ik wel maar wijzer
wil maar niet lukken

(uit de bundel: Nieuwe herinneringen)